(no subject)

...Более гнусной кошки еще земля не носила! Уселась ( в сотый раз за день) перед экраном. Пройдясь, конечно, сначала по клавиатуре - я еле спасла, чтоб в ответ на реплику booket не пошло в эфир какое-нибудь фывапррррррррррррррррррррр, что могло быть неправильно понято. Сидит. Я ей объясняю, что мне не видно, толкую, что она забодала, что в квартире много удобных мест, в конце концов, в доме три компьютера - почему надо застить именно мне?... Выслушав всю эту цицерониаду, скотина поворачивается к сыну, смотрит на него и пожимает плечами. "Ты понял, чего она от меня хочет?" - написано на кошке с великолепным презрением в усах... Ребенок (дитя под два метра) дико ржет, упиваясь умом своей любимицы, а мерзавка мяягко прыгает на монитор и укладывается, свесив толстенный хвост аккурат последи экрана. - "В конце концов, там теплее"... (на заднем плане видны жуткие блики в моих очках)

(no subject)

Выкладываю тут статью белорусского журналиста Г.Говора о гомельском поэте С.Сапоненко. Я уже тут помещала о нем заметочку. Статью помещаю без перевода - пока просто некогда его сделать, но думаю, понятно и так. Генадь Говор ВІРТУАЛЬНЫ БАЛЬШАК Даруйце, што адцягваю Вашу ўвагу ад галоўнага, але вельмі ўжо карціць падзяліцца ўражаннямі, якія назапашваліся больш за трыццаць гадоў. Пачну з самага пачатку... У сям'і нашага суседа па дачы, што ва ўрочышчы Лісічкі пад Гомелем, Івана Ігнатавіча Сапоненкі ў 1966 годзе нарадзіўся доўгачаканы сын Сяргей. Толькі радасці не было... У немаўляці - цэрэбральны параліч. Спачувальна глядзяць вочы землякоў на бацькоў... Мне, даволі часта, даводзіцца звяртацца за прафесійнай парадай і дапамогай да Івана Ігнатавіча, выдатнага аўтамеханіка. Побач з ім заўсёды Сяргей, напачатку ў дзіцячай калясцы, а зараз на змайстраваным бацькам трохколавым веласіпедзе-ложку, якім ён навучыўся карыстацца для самастойных прагулак вокол дач. Хадзіць, нешта рабіць рукамі, нават есці ён не можа... Гаварыць навучыўся, але толькі галоснымі гукамі. ( Read more... ) Напачатку ён націскаў на клавішы носам... Было нязруч-на і вельмі цяжка адначасова глядзець на манітор і націскаць патрэбныя клавішы. Іван Iгнатавіч і тут дапамог сыну, сканструяваў адмысловы абруч з доўгай эластычнай "дзюбай". Справа пайшла. Вельмі марудна, але пайшла. Сяргей націскае клавішы камп'ютэра, а той праз экран манітора паказвае твор і калі аўтар яго не спляжыць, выдае праз прынтэр на аркушы паперы, пакідаючы верш у сваёй магутнай памяці для экспанаван-ня ўсім жадаючым праз Інтэрнет. I жадаючыя ёсць! 3 усяго Свету: у ЗША дзяржаўнае радыё транслюе песні на словы Сяргея Сапоненкі, часопісы і газеты розных краін з задавальненнем друкуюць творы Сяргея Сапоненкі, выдавецтва ФРГ выпускае ў свет двухтомнік Сяргея Сапоненкі, па 500 старонак кожны і ўжо ёсць сігнальны экзэмпляр, міжнародная тэлекампанія прапаноўвае стварыць тэлефільм аб ім, паэта Сяргея Сапоненку прынялі ў Міжнародны клуб літаратараў. Вельмі прыемныя навіны. Віншуем!!! Я заўважыў, што зараз вочы яго бацькоў свецяцца гонарам за таленавітага сына... Але, ўсе гэтыя навіны з-за меж Рэспублікі Беларусь, грамадзянінам якой з яўляецца Сапоненка Сяргей Іванавіч. Вось і закарцела мне, каб і на Радзіме пачуді пра віртуальны бальшак паэта з магутнай сілай волі і шчырым сэрцам. Калі ў Вас узнікла патрэба выказаць яму словы падтрымкі, калі ласка: Сяргею Сапоненку Вул. Кожара, д. 1, кв. 1. Гомель. 246028. Беларусь. serg@server.by Сяргей будзе вельмі рады! Нерукотворный сайт С.Сапоненко